Weingut Bernard Pawis

Vanaf het begin was de wijnfilosofie van het wijnhuis Bernard Pawis niet gericht op kwantiteit maar op kwaliteit. 

Het werk van de monniken wordt voortgezet in Bernard Pawis

De huidige omvang van het landgoed, 12 hectare, blijft trouw aan dit principe. Een bewuste omgang met de natuur is ook voor de wijnbouwers van dit domein een vanzelfsprekendheid. Want men weet van de wijsheid van een oude wijnboer: 

"De bodem is de vader van de wijn, de wijnstok de moeder en het klimaat zijn lot"

Zo werken zij volgens de criteria van milieuvriendelijke wijnbouw en respecteren zij de bodem en de plant als het belangrijkste goed. Bemesting volgens de behoeften na regelmatige bodemonderzoeken, humusvermeerdering en bescherming tegen erosie door de aanplant van vegetatie tussen de rijen wijnstokken respecteren de natuurlijke hulpbronnen evenzeer als de toepassing van beproefde voorspellingsmethoden voor het gerichte gebruik van gewasbeschermingsmiddelen die zacht zijn voor nuttige organismen. 

Rendementsverlaging die loont bij Bernard Pawis

Het geheim van het succes van gezonde druiven met een hoog smaakpotentieel wordt ook door de familie Pawis niet onthuld. Alleen dit is onthuld: De nauwkeurige observatie van de vegetatie in de wijngaard en de zorgvuldige kwaliteitsgerichte interventie op het juiste moment vormen een essentieel onderdeel. Alle opbrengstverlagende maatregelen, van snoeien tot oogsten, zijn ook op deze kennis gebaseerd. De gemiddelde opbrengst bedraagt ongeveer 65 hl/ha. In de Pawis Winery wordt veel moeite gedaan om de hoogste kwaliteit te bereiken. En dit werd in oktober 2001 beloond met de toelating tot de Vereniging van Duitse Prädikat-wijngoederen (VDP). 

De druivensoortenlijst van Pawis luidt als volgt:

• 35% Riesling
• 10% Pinot Blanc
• 12% Müller-Turgau
• 10% Silvaner
• 13% Pinot Gris
• 5% Bacchus, Kerner
• 15% Rode wijn : Portugieser, Dornfelder, Spätburgunder, Zweigelt, Regent

Wie heeft het uitgevonden? 

Honderden jaren geleden al wisten de Cisterciënzer monniken dat de schelpkalk en de rode zandsteen uitstekend geschikt waren voor de wijnbouw. Warmte-eilanden die zich vormen in de rivierdalen van de Saale en de Unstrut geven de wijnstokken een bijzonder mild microklimaat. Tot op de dag van vandaag vormt een heel netwerk van klimatologische en landschappelijke factoren het "terroir" van een wijngaardsite, waardoor de wijn onmiskenbaar wordt door het zorgvuldige werk van de wijnmaker. De naam "Edelacker" gaat overigens terug op een legende volgens welke Ludwig de IJzer, landgraaf van Thüringen, in 1170 wraak nam door zijn boeren, die door de edelen onderdrukt werden, voor zijn kasteel aan de ploeg te hangen. Omdat de edellieden voor straf de stenige akkers moesten omploegen, werden ze edele boeren genoemd.